De Nijl

Vanmorgen ging de wekker om 06.15 uur, net als door de week. Ruim een uur later duwde ik mijn Strada naar de openbare weg, om vervolgens op mijn dooie gemak naar het Zuiden te fietsen.

Het was nog donker, rustig op de weg (duh), en het voelde niet koud aan, want ik had de wind mee.

Bij Groenendaal sprongen twee herten sierlijk zij aan zij over een hek toen ze me aan hoorden komen. Om over dat hek te komen zou ik een ladder nodig hebben :-)

Iets na negen uur kwam ik aan in Nijmegen.

Dit weekend werd “De Oversteek” geopend, de nieuwe brug bij Nijmegen. Volgens de berichten zou je vandaag over de weg mogen fietsen, waar vanaf morgen alleen maar auto's mogen komen.

Maar helaas, de weg was afgezet en het was volgens de mannen met de gele hesjes toch echt de bedoeling dat ik op het fietspad zou blijven. En omdat ik geen zin had om de Strada door de mulle berm te duwen of over een betonnen rand te tillen, ben ik dus alleen over het fietspad heen en weer gefietst over “De Oversteek”.

Vervolgens ging ik nóg een keer de Waal over, maar nu over de spoorbrug, de “Snelbinder”.

Na een kort ritje door hartje Nijmegen belde ik iets over half tien aan bij Johan en Mieke van De Nijmeegse Ligfietsvereniging.

Terwijl we aan de koffie zaten, kwamen de andere deelnemers ook binnendruppelen, en tegen half elf reden we Nijmegen weer uit, maar nu over de oude “Waalbrug”.

“De Nijl” ging vandaag een route fietsen via Bemmel, Pannerden, en Elten naar 'sHeerenbergh, en vanaf daar met een route door Duitsland weer terug naar Nijmegen.

Met vijf velomobielen en twee open liggers gingen we op weg. Het was een mooie route, met een leuke groep mensen.

In 's Heerenbergh hebben we pauze gehouden bij “De Snor”. Daar hebben we bijna een uur gezeten , -als het gezellig is dan vliegt de tijd-, en toen was het voor mij alweer tijd om afscheid te nemen.

De groep ging weer terug naar Nijmegen, en ik ben via Zeddam, Wehl, Doesburg en Dieren weer naar huis gereden. Bij Dieren moest de schuimdeksel erop, want ik kreeg een flinke bui op mijn (Flevobike) dak. En samen met de plotseling harde wind tegen, zorgde dat ervoor dat het laatste stuk KOUD was.

Om drie uur was ik weer thuis, met 140km op de dagteller.

http://connect.garmin.com/activity/408193777

Testrit

Ik kreeg van de week een uitnodiging van Marc, of ik zondag tijdens een rondje fietsen zijn Sinnerkap zou willen uitproberen. Ehm, ja dat wilde ik wel.

Vorige week besloot ik mijn blog met de mededeling dat ik voorlopig nog zou blijven rijden met het Flevobikedakje, maar dat wil niet zeggen dat je niet wat anders mag proberen niet waar?

Dus vanmorgen hup in de fiets, en op naar Lochem, want daar in de buurt hadden we afgesproken.

Vanaf daar hebben we samen een rondje gereden via Vorden, Ruurlo (koffie gedronken) en via Hengelo Gld en Baak naar Zutphen.

Ik heb bijna 50 km met de Sinnerkap gereden, lang genoeg voor een eerste indruk J

Mijn eerste indruk is bijzonder positief. Het was best koud vandaag, maar niet met de Sinnerkap. Hoe verder je de klep dicht doet, hoe warmer het wordt in de fiets. (wisten jullie al lang)

Het zicht rondom is voldoende, de binnenruimte ook. Je kan binnen de fiets alles zien wat je normaal gesproken ook ziet, dit in tegenstelling tot bij de racekap die ik eerder al eens probeerde.

Het enige min-puntje wat ik kan bedenken, is het lawaai. Niet dat ik daar onderweg nou zo’n last van had, behalve bij ongelijke klinkerwegen, maar toen ik zonder kap weer van Zutphen naar huis reed, was de Strada zo stil, dat het opviel J.

                                          

Mijn conclusie voor deze week J,

is dus eigenlijk dat een Sinnerkap het absoluut wint wat comfort betreft. (en dat wisten jullie ook al lang)  

En dat is een dure conclusie.

De zaterdag was ook duur. Mijn nog niet zo oude GPS (Oregon 450T) heeft de geest gegeven. 

Ik vind het leuk om langere routes te rijden, waarbij ik van tevoren thuis de route uitzet op de computer. 

Die route zet ik dan op de GPS, en onderweg rij ik simpelweg over het lijntje. Op die manier rij ik zonder zoeken naar plekken waar ik nog nooit eerder ben geweest.

Maar ja, nu “moest” ik dus naar Notter rijden (net achter Rijssen) om zijn opvolger te gaan kopen. (Natuurlijk had ik hem online kunnen kopen, maar dan had ik hem vandaag niet kunnen gebruiken.)

De verkoper bij “Waypoint” had bijzonder veel belangstelling voor mijn Strada. Hij wilde er zelf ook een voor zijn WWV, 36 km enkele reis. We hebben het uiteindelijk bijna meer gehad over ligfietsen dan over mijn nieuwe GPS, het was maar goed dat ik van tevoren wist welke ik wilde kopen en ook hoe hij werkt.

(Uiteraard heeft hij de vragen die ik had wel uitgebreid en duidelijk beantwoord)

Maar goed, dit was de eerste keer dat ik 94 km heb gefietst om een boodschap te doen J.

P.S. Marc, nogmaals bedankt voor het lenen van de kap, de rondrit, en de koffie!

Toerkap of Flevobikedakje?

                                          Het zicht met een Flevobike-dakje. 

Zoals ik eerder al zei, een toerkap lijkt me soms ideaal. En dan met name een Sinner-toerkap, in verband met de grotere binnenruimte.

Totdat “opeens” op meerdere blogs de nadelen van zo’n kap worden genoemd. Het eeuwige beslaan van de klep, het gevaarlijk slechte zicht bij regen en duisternis, en in sommige gevallen het toegenomen lawaai.

(en hoe doen jullie dat bij verkeerslichten als de lus in de grond niet werkt?)

http://quezzzt.blogspot.nl/2013/11/zo-geschikt-voor-de-regen-en-toch-ook.html

Reden genoeg voor mij om het Flevobike-dakje weer eens tevoorschijn te halen. Eigenlijk gebruikte ik hem niet meer omdat ik vond dat hij veel wind vangt.  Dat vind ik nog steeds, maar met regenachtig  weer is dat minder belangrijk. Wel belangrijk was het dat hij aan de achterkant los waaide bij harde wind van de zijkant, of schuin van voren. En als je met windkracht 5+ met één hand moet sturen omdat je met je andere hand het dak moet vasthouden, kan je je voorstellen dat er betere oplossingen zouden moeten zijn.

Eén van die oplossingen bestaat uit twee stugge elastieken met een haakje eraan die nu aan het klittenband van het dakje vastzitten, en achter de rand van het instapgat haken. Stukje neopreen op de rand om beschadigingen te voorkomen, en klaar. Dakje zit als een huis, ongeacht de windkracht.

Ik kan gewoon over mijn schouders de haken losmaken en in één beweging het dakje omhoog duwen om uit te stappen, dat kost geen extra tijd.

Doordat het minischermpje gewoon blijft zitten als het dakje en de schuimdeksel gebruikt worden, is er praktisch geen sprake van regen of opspattende druppels in je gezicht.

Dat is niet heel veel anders dan Johan Vrielink op zijn blog liet zien.

http://velomobileseminar2012.blogspot.nl/2013/11/droog-blijven-en-toch-goed-zicht-vanuit.html

Wat natuurlijk wel anders is, is het gebruik van de zijruitjes. Want aan de zijkant waait het bij mij soms nog wel naar binnen. Ik heb nog geen idee of het gebruik van de zijruitjes bij de Strada ook zou kunnen werken. Het instapgat is namelijk veel breder en ronder dan het dakje. Ik zal binnenkort wel eens kijken wat er mogelijk is.

Voorlopig heeft dit alles wel tot gevolg dat de eventuele aanschaf van een toerkap nog even op de lange baan wordt geschoven. De proefritten die ik met slecht weer heb gemaakt waren zo comfortabel dat ik voorlopig nog met een Flevobike-dakje blijf rijden.

100km LOL

De weersvoorspellingen voor vandaag waren niet ideaal.

Af en toe wat neerslag, en een beetje wind. J

Vorig jaar zou ik misschien thuis zijn gebleven, maar als je een velomobiel hebt is zo’n weersvoorspelling natuurlijk niet genoeg om je tegen te houden.

Het eerste gedeelte van de dag was het heerlijk fietsweer, alleen waaide het wel hard. En het ging steeds harder waaien.

BoCycle zou eigenlijk met zijn Fujin meerijden met ons, maar hij had afgezegd. Begrijpelijk.

Maar Wim H wilde liever niet als enige met een “open” ligfiets meerijden.

En daarom zijn we langs het huis van Wim gereden, zodat hij zijn roeifiets kon omruilen voor zijn Quest XS. Daarna gingen we met zes velomobielen op weg.

De route die we vandaag reden was eenvoudig, van Zutphen met een omweg via Loenen naar Doesburg. Daar hebben we koffie gedronken en een groot stuk appelgebak gegeten. In verband met een naderende verjaardag werd de rekening door ondergetekende betaald J

Het was gezellig en we hebben er best een tijd gezeten, maar uiteindelijk zijn we verder gereden via Drempt, HoogKeppel en Baak, weer terug naar Zutphen.

Onderweg zagen we links van ons enorm donkere wolken hangen. 

Enne, Oja, daar moest ik dus naartoe. Uit voorzorg heb ik bij Zutphen de schuimkap er maar vast opgezet.

De groep ging net voor Zutphen uit elkaar. Wim en ik staken de IJssel over, en reden richting Brummen.

Bij Halle (ik had toen al afscheid genomen van Wim ) gebeurde waar ik al een tijdje bang voor was, mijn pet waaide af. Het is een hele oude pet en hij waait nooit af. Tijdens al mijn woon-werk ritten waaide hij nooit af. Tijdens mijn fietsvakanties (zelfs een keer windkracht 7+) waaide hij nooit af. Maar nu waaide hij wel af. Ik twijfelde nog even of ik terug zou rijden om hem te zoeken. Uiteindelijk ben ik toch gekeerd en ik vond hem zowaar terug. Hij lag in de sloot, maar op de enige plek van die sloot waar geen water stond. Links water, rechts water, maar niet waar die pet lag. Onbegrijpelijk.

Met een nog strakker gezette pet op mijn hoofd heb ik mijn weg vervolgd langs het Apeldoorns Kanaal. Daar hebben ze de afgelopen paar weken het asfalt vernieuwd. Super glad is het nu, met een stippellijn in het midden.  http://mooigeelisnietlelijk.blogspot.nl/ zal er wel blij mee zijn.

Toen ik Apeldoorn binnen reed, was het daar ineens winter geworden.

De weg was wit van de hagel. Mijn eerste velomobielmeters door winterse neerslag! J

Een paar kilometer later was ik thuis, en daar had ik eigenlijk nog de meeste last van het weer van vandaag. In de stromende regen heb ik de tassen en de GPS enz eruit gehaald en de Strada in zijn berging gezet.

Voor de route, zie:

 http://connect.garmin.com/activity/399227274

Snoepwinkel

Wat mij betreft zijn er in Dronten twee snoepwinkels.

De eerste is De Ligfietsshop en de tweede is Velomobiel.nl.

Dat zijn allebei bedrijven waar ik moeiteloos langere tijd kan doorbrengen zonder me te vervelen. :-)

Uiteraard geldt dit ook voor de enige andere ligfiets zaak die ik ken; ACE in Winterswijk.

Maar nu gingen we naar Dronten. Casper, van http://questbeleving.blogspot.nl had een mailtje gestuurd naar de fietsers van  “LOL”, dat hij voor wat reparaties naar Dronten moest, en of er iemand mee wilde rijden.

Nou, dat was niet aan dovemans oren gericht.  Arjen, Nico, Marc, Lorenz, Pieter Jan en ondergetekende wilden wel mee rijden. De meesten hadden volgens mij niks dringends te doen in Dronten, alleen Marc had een wieldoekje nodig, en Arjen wilde een stukje bedrading na laten kijken.

Helaas moest Pieter Jan afzeggen wegens ziekte, en Nico draaide in Deventer om wegens speling in zijn  achteras. Met ons vijven reden we dus uiteindelijk met de wind in de rug naar Dronten, waar we om 5 voor 11 aankwamen. Ruim op tijd dus voor de afspraak om 11uur. J

De velomobiel van Casper mocht op de operatietafel, voor oa. het vervangen van ketting en cassette.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een racekap te proberen. Ik twijfel al een tijdje over de aanschaf van een race – of tourkap. Het was maar een korte testrit, maar voor een eerste indruk voldoende: in vond de binnenruimte nog al klein. Voor een race is dat natuurlijk goed, maar ik zoek iets voor de langere afstand en alle (dagelijkse) omstandigheden.

Ik hoop dat ik binnenkort een Sinnerkap kan proberen, kijken of die wel bevalt.

Na een poosje kwam Peter een boodschap doen, zie http://questikel.blogspot.nl/2013/10/shoppen.html

Peter is met ons meegereden tijdens ons rondje Markermeer van begin september. Eigenlijk is het ligfietswereldje maar klein als je er zo over nadenkt.

Maar aan alles komt een eind, dus uiteindelijk reden we terug, grotendeels via dezelfde route als we op de heenweg ook gereden hadden. Mathijs (uit Lochem?) reed tot Epe met ons mee.

Bij Deventer sloegen Arjen en ik af, Arjen naar Deventer en ik naar Apeldoorn.

De anderen moesten nog door naar Warnsveld, Dieren en Neede.

Voor mij was het bijna 168km, een gezellige dag naar de snoepwinkel.

http://connect.garmin.com/activity/395677823

Schiphol

                           
Op de fiets naar Schiphol? Vanuit Apeldoorn? En ook weer terug op de zelfde dag? Mijn collega's verklaren mij voor gek. En vrienden en kennissen misschien ook wel, maar die zeggen het nog niet hardop. :-)

Maar bij het uitzetten van de route zag ik dat het best wel meevalt. Dus op vrijdagavond alle voorbereidingen getroffen, banden oppompen, route op de gps, brood smeren enz, en op zaterdagmorgen om ± 06.15 uur reed ik weg.

Door alle afgevallen bladeren, eikels en takjes kon ik in het donker vaak het fietspad niet goed zien, dus heel hard kon ik niet rijden. Toen ik de Veluwe af was ging dat gelukkig beter.

Na Amersfoort begon het licht te worden. De route vanaf Hilversum, via Vreeland en Amstelhoek had ik al eens gereden tijdens vorige fietstochten, dus helemaal onbekend was het niet. Het gedeelte daarna was wel nieuw. Om tien uur precies stond ik midden in Aalsmeer, met 100km op de dagteller. En vanaf daar is het nog maar een paar minuten rijden naar Schiphol.

Bij Schiphol keek ik mijn ogen uit naar de wirwar van wegen, snelwegen en viaducten. Ik was nu voor het eerst in de gelegenheid om rond Schiphol te fietsen, iets wat ik al heel lang een keer wilde doen.

Na dit rondje reed ik via Amstelveen en Ouderkerk aan de Amstel naar de Bijlmermeer. Bij station Bijlmer Arena was de weg afgesloten met linten. Er was een massa politie op de been. Van afstand zag ik iemand op straat liggen met een laken er overheen. De politie stuurde mij de busbaan op, op voorwaarde dat ik flink door zou trappen. Anders moest ik verder omfietsen. Ik koos voor flink doortrappen :-)

Vervolgens moest ik door het Bijlmerpark en het Gaasperpark. Daar liepen diverse groepen jonge medelanders. Die zijn waarschijnlijk hartstikke lief, maar ik was toch opgelucht toen ik even later over de dijk richting Weesp reed.

Vanuit Weesp reed ik langs het Muiderslot, en door naar Almere Haven, en vanaf daar met een lekkere tegenwind naar de brug bij Nijkerk.

Op het fietspad naar Garderen kwam mij een paard en wagen tegemoet. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. De kar was bijna even breed als het fietspad, passeren was onmogelijk. Ik ging vroegtijdig stil staan, om te voorkomen dat het paard zou schrikken. Maar helaas, toen het paard mij zag, (of liever, mijn fiets) steigerde het, deed een paar passen achteruit, en liep in paniek de weg op.

De vrouw op de kar kon corrigeren en stuurde het geheel aan de overkant van de weg het fietspad op. Toen ze mij passeerde riep ze dat haar paard mij wel heel eng vond.

Ik heb haar maar niet verteld wat ik van haar vond. Wie gaat er nou met paard en wagen spookrijden op een fietspad?

Verder gebeurde er weinig. Zoals ik meestal doe, ben ik over de Amersfoortseweg terug naar Apeldoorn gereden. Dat betekent eerst een stuk omhoog fietsen, en daarna een paar kilometer vals plat naar beneden racen.

Afstand        : 215km

Fietstijd        : 08:26uur

Tot. Reistijd  : 08:59uur

http://connect.garmin.com/activity/392451184

Met LOL naar Terlet

Het was de eerste zondag van de maand, dus:

Het was weer tijd voor een toertocht met ligfietsclub LOL (Lekker Ongebonden Liggen).

Om 09.15uur verzamelden we ons in Zutphen, dronken een kop koffie, en om 09.45uur ongeveer reden we weg. Dat wil zeggen, als Marc niet was weggegleden over zo'n verzinkbare paal. Ook als zo'n ding in de grond zit, blijft er een gemeen randje boven het wegdek uitsteken.

Maar goed, toen het stuur van zijn mooie M5 weer recht stond, gingen we alsnog op weg naar Terlet. Via Brummen en Loenen kwamen we bij de Loenermark. Daar is het altijd mooi fietsen.

Bij zweefvliegveld Terlet hebben we heerlijk in de zon gezeten, en koffie met heerlijk appelgebak (“het duurt nog even want het appelgebak zit in de oven”) naar binnen gewerkt.

Met enige tegenzin gingen we daar weer weg, om onze weg te vervolgen via Schaarsbergen, Deelen en Hoenderloo naar Oosterhuizen. Daar bij het kanaal kwamen we een Duitse vrouw tegen in een Velayo. Die hadden we allemaal wel gezien bij Cycle Vision, maar nog nooit in het wild. (de Velayo :-) )

Na een leuk gesprek waarbij de vrouw tien minuten lang het hemd van het lijf werd gevraagd, mocht ze weer verder rijden naar Dronten, wat haar einddoel voor vandaag is.

De LOL-groep splitste zich daarna ook, richting Deventer ging rechtuit, en richting Zutphen rechtsaf. Volgens mij kwam iedereen evengoed nog door Klarenbeek, maar dat terzijde. :-)

Ik ben nog even meegereden naar Klarenbeek, om van daar uit terug naar Apeldoorn te rijden. Het was vandaag niet ver fietsen, maar het was wel leuk en gezellig.

En voor wie de route wil narijden:

http://connect.garmin.com/activity/386415885

(als de afstand in mijlen wordt weergegeven, moet je bovenaan even op "metrisch" klikken)